Homo Sapiens

Gdzie jest ten wymyślony przez ludzi Bóg ?

Tragedia we Francji w Nicei człowiek zabił 84 osoby i ranił ponad 100.

W tym wiele dzieci.

Wstydzę się, że jestem człowiekiem.

UWAGA !  HOMO SAPIENS MORDUJE !

o "wolności"

Wolność !

ciągle się słyszy o wolności  ...  w polityce, na wiecach, w mediach..

nie ma czegoś takiego jak wolność, są tylko różne rodzaje niewoli.

każdy z nas jest niewolnikiem zwyczajów, praw ustalonych przez nas samych, szczególnie przez religię...

tego nie wolno, to wolno... to grzech, to szczęście ... ech.

pokazanie ciała to tabu, nawet nie wolno karmić piersią dziecka publicznie !

tysiące przykazań, zakazów, pouczeń...

straszenie piekłem, wojną, atomem, ekskomuniką, diabłem, karą za grzechy...

i tak dalej i tak dalej...

ech „WOLNOŚCI”

www.wiatrslow.pl

horyzont

stąd już blisko do horyzontu
za który zachodzi słońce
za którym nie ma nic
nawet pustki
drogą przez senność wysłaną
piaskiem ostrym z marzeń
z oddechu nicości
jeszcze ból daje znaki życia
jeszcze słychać chichoty
i szmer tańczących duchów
jeszcze czuć odór
zepsutych tysięcy dni
odeszli ci mówiący o przyjaźni
została kupa śmieci
na pożegnanie
barwne, malowane pejzaże
stają się cierpieniem
„trwaj chwilo, jesteś taka piękna”
jest cicho, choć nie ma ciszy
jest krzyk, którego nie słychać
horyzont pulsuje zapytaniem

„nie chodzi tu więc o to,
czy ktoś jest słaby, czy sil­ny,
tyl­ko - czy może przet­rwać miarę
swo­jego cier­pienia, mo­ral­ne­go czy fizycznego”

Historia

Ze wspomnień niektórych ludzi...

Gdy moją matkę wywleczono z domu, przywiązano do słupa i podpalono pod nią wiązkę drew, było to straszniejsze, niż najgorsza wizja.

A działo się to wszystko w niedzielne popołudnie, jako część świątecznego rytuału przekazywanego Bogu.
Podkładano również świeże gałęzie, żeby paliło się dłużej.... ha...

Dla pobożnych chrześcijan była to wspaniała rozrywka i pożytek dla ducha.

Z książki Philippy Gregory...

Szkoda, że nikt nie czyta historii


http://wiatrslow.pl

dzień

jeszcze

zjawiają się słowa

malujące rozedrgane

rozkołysane życie

w zaczarowanym świecie

natury i kwiatów

róże kolcami wyzwalają krew

czerwoną jak ich płatki

sarny tańczą swój leciutki tan

owiane wiatrem niesfornym

psotnikiem nad taflą wody

dusze nie płaczą

to oczy wyrzucają tęsknotę

nocami lub sennymi wieczorami

kiedy blask zachodu

rozświetla zamyślenie

i ten dzień przychodzi

wraz ze słońcem

śmieszny dzień jedyny w czasie

otoczony wiosną

ciepłem słów

kolorami motyli

zapachem lasu w marzeniach

szumem zwariowanego wiatru

www.wiatrslow.pl

sen

zapadam się
w otchłanie snów
gdzie dzień i noc zmieniły miejsca
gdzie pustka mroku niszczy światło dnia
szukam siebie
wśród zamkniętych dróg
tajemnicy życia
gdzie ciężar lat wytłacza soki
z zamkniętego worka ciała
na nic przestrzenie dzikich gwiazd
na nic oczy patrzące z zapomnienia
tylko złośliwy ból
kąsa stopy omijając leki

w otchłaniach snów
znajduję cienie dawnych lat
i czuję smak twych ust
sen jak wąż owija trwanie
które w ruinach ciała
zostawia kąski
ze zjaw płynących z zapomnienia
i dłonie wystające ze skorupy
chwytają kule
spustoszałej tajemnicy śmierci
nie ma już w oczach nic
ni pustki, ni nadziei
jest sen

19 marca 2016

www.wiatrslow.pl

wiosna

stałaś się nimfą w ogrodzie marzeń
ptakiem w budzącym się lesie
szumem wiatru
muzyką kropel deszczu
grającą symfonię życia
rozpaliłaś bunt
odwiecznych pragnień
w szaleńczym wirze tęsknoty
odnalazłem twoje dłonie
i stopy tańczące po lazurach nieba
i odbicie oczu
w falach skołatanych myśli
świat malowany jeszcze bielą
kudłatych bazi
śmieje się oczarowany
budzącym się nowym powiewem
wiosennego zamieszania

www.wiatrslow.pl